دکتر مسعودی در مورد وضعیت فعلی روابط‌عمومی در ایران می‌گوید: متأسفانه در شرایط کنونی ایران وضعیت روابط‌عمومی آن چنان که باید نیست و ما از وضع خوب و مطلوب بسیار دور هستیم. به نظر من ما ظرفیت‌های کامل روابط‌عمومی در ایران را به خوبی مورد بررسی قرار نداده و نشناخته‌ایم. وی مهم‌ترین دلیل این وضعیت را چنین بیان می‌کند: مشکل انتصابی بودن مدیران روابط‌عمومی.

او ادامه می‌دهد:در واقع در بسیاری از سازمان‌ها، ارگان‌ها و نهاد‌های دولتی مدیران روابط‌عمومی معمولاً انتصابی هستند و همچنین اکثر این مدیران انتصابی هیچ‌گونه تخصص و شناختی از روابط‌عمومی ندارند و اصلاً در این زمینه نمی‌توانند خوب عمل کنند. این امر خود دلیلی بر ناکارآمدی روابط‌عمومی‌ها می‌شود. در واقع حتی اگر زیرمجموعه‌های این دست از مدیران انتصابی و غیر متخصصی خودشان حرفه‌ای و متخصص روابط‌عمومی باشند، باز هم نمی‌توانند برای ادامه کار خود نوآوری کنند و آن آرمان‌ها و اهدافی را که دارند، محقق سازند. به هر حال به نظر می‌رسد یک روابط‌عمومی زنده و پویا، در واقع یک روابط‌عمومی است که با توجه به تحولات جامعه پیش‌بینی و برنامه‌ریزی بکند و با نوآوری‌هایی که انجام می‌دهد، بتواند در مقابل رقبا برنامه‌های مورد نظر خود را پیش ببرد. ولی متأسفانه آن چه که در ایران وجود دارد، در واقع یک دور باطل است. یعنی یک مدیر ناآشنا و غیر حرفه‌ای که تاکنون کاری در حوزه ارتباطات و روابط‌عمومی انجام نداده است را به ریاست روابط‌عمومی یک سازمان و ارگان مهم می‌گمارند. حتی اگر در این شرایط تمامی مجموعه و زیرمجموعه‌ها زحمات لازم خود را بکشند و بعد از یک مدت این روابط‌عمومی به توانمندی‌های لازم و ضروری برسد و حتی این مدیر روابط‌عمومی تا حدی هم با کار آشنا بشود و آرام‌آرام به سمت حرفه‌ای شدن برود، ناگهان باز هم ایشان را عوض می‌کنند و به قول معرف روز از نو و روزی از نو.