طبق رسم چند سال اخير، اولين و نزديك‌ترين مقصر حوادث و بحران‌هاي اينچنيني شبكه‌هاي اجتماعي قلمداد شدند كه هيچ محمل و مدركي دال بر تقصير آنها يافت نمي‌شود و به‌راحتي مي‌توان مثل بحران‌هاي اخير مصر، تونس، ليبي، يمن و... اين شبكه‌ها را مقصر دانست. وي با اشاره به موضع‌گيري‌هاي ديويد كامرون، نخست‌وزير انگليس يادآور مي‌شود: دادن آدرس غلط در تمامي اين بحران‌ها جهت انحراف افكار عمومي يكي از حربه‌هاي اخير است كه متأسفانه مظلوم‌ترين گناهكار معرفي شده هم همين شبكه‌هاي هميشه مقصر هستند.
اين استاد دانشگاه ادامه مي‌دهد: اينكه معترضان با نوشتن پيام در شبكه‌هاي اجتماعي از جمله facebook و Twiter و استفاده از گوشي Blackberry، زمان و مكان تظاهرات و هماهنگي در آنها را انجام مي‌دادند بر كسي پوشيده نيست اما سؤال اينجاست كه آيا واقعاً اين شبكه‌ها و تكنولوژي‌ها خود شروع‌كننده و ابداع‌كننده ناآرامي‌ها هستند؟ در پي اين آدرس غلط، نمايندگان مجلس خواهان قوانيني كنترلي براي اين شبكه‌ها و حتي تكنولوژي شدند.
دكتر سلطاني‌فر با تشريح اقدام غیرمنتظره دولت بریتانیا و اخذ تصميم مسدود كردن شبكه هاي اجتماعي و يا شناسه برخي كاربران در مواقع اضطراری مي‌نويسد: این اقدام که مصداق روشن محدود کردن آزادی بیان است، سروصدای بسیاری را برپا کرده است.
وي با ذكر جزئيات تصميمات اتخاذ شده توسط دولت بريتانيا و موضع‌گيري‌هاي مديران توئيترنوشته است: بايد اين مسأله را ابتدا در خود حكومت‌هاي غربي ريشه‌يابي كرد و سپس در شبكه‌هاي اجتماعي.
از طرف ديگر، اين مسأله كه با ركود اقتصادي جهاني پايان‌ناپذير سال‌هاي اخير توأم شده نشان از آن دارد كه غربي‌ها بايد هر چه سريع‌تر به فكر راه‌حل‌هاي اقتصادي حل بحران مالي جهاني برآيند، چرا كه ممكن است اين بحران در كلان‌شهرهاي با هويت‌هاي متنوع ديگر به شكل متفاوتي سر باز كند. چالش‌هاي جهاني شدن، جهاني كردن يا جهاني‌سازي صرفاً با از بين بردن مرزهاي جغرافيايي و هم‌ارزش كردن فرهنگ‌ها توسط رسانه‌هاي نوين شكل نمي‌يابد بلكه ريشه هويت در نسل‌ها خواستگاهي است كه با تبليغات و پول و رفاه جبران نمي‌شود.
اما دكتر سلطاني فر در ادامه يادداشت خود با يادآوري واقعه 11 سپتامبر، به موضوع بسيار ظريفي اشاره كرده و مي نويسد:  بعد از واقعه 11 سپتامبر تمامي رسانه‌ها به همه عناصر خبري اين واقعه پرداختند به غير از Why آن. يعني what چه، where كجا، when كي، how چگونگي و who چه كسي، اين خبر را گفتند وليكن چرا و به چه دليل محمدعطا و يارانش حاضر شدند از عزيزترين موجودي خود كه جان بود بگذرند و فاجعه برج‌هاي دوقلو را بيافرينند را نگفتند.
او با ذكر اين مطلب كه روزنامه‌نگاران به خوبي مي‌دانند كه يك خبر زماني كامل مي‌شود كه همه عناصر آن كامل شود ادامه مي‌دهد: در اخبار واقعه 11 سپتامبر عنصر چرايي اين واقعه هنوز مغفول مانده است. پيامدهاي اين واقعه كه منجر به اشغال افغانستان، عراق، كشته شدن ده‌ها هزار نفر، كشته شدن اسامه بن لادن و... بود مشهود است اما هنوز به چرايي آن پرداخته نشده است. شايد اگر اين واقعه ريشه‌يابي مي‌شد، به يكي از علل مهم آن يعني هويت‌خواهي و هويت‌ستيزي مي‌رسيديم. دولت انگليس هم مي‌تواند اين بحران را به گردن شبكه‌هاي اجتماعي بيندازد.
دكتر سلطاني فر در پايان يادداشت خود تأكيد مي‌كند: رسانه‌ها نبايد بگذارند در اين بحران و بحران‌هاي نظير 11 سپتامبر عنصر why كتمان شود، شايد بتوان جلوي بحران‌هاي بعدي را گرفت.
متن كامل اين يادداشت در شانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات منتشر شده است.
علاقمندان به تهيه ماهنامه مديريت ارتباطات مي‌توانند اين نشريه را از كيوسك‌هاي مطبوعاتي و يا از طريق سايت www.cmmagazine.ir  تهيه نمايند.