این دو مجله توانستند با بازتعریف مفهوم «رسانه‌ عامه‌پسند» شمایی جدید از این‌گونه نشریات را به فضای مطبوعاتی کشور معرفی‌کنند. پیش از آنها، هر زمان که صحبت از مجلات عامه به میان می‌آمد ذهن‌ها به سمت برخی از هفته‌نامه‌هایی سوق پیدا می‌کرد که در فرم و محتوا به غایت ضعیف بودند تا جایی که همواره با عنوان «نشریات زرد» که دربردارنده باری منفی بود، از آنها یاد می‌شد.

   وی چلچراغ را نشریه نسل جوان 1376معرفی کرده و در یادآور شده: چلچراغ نشریه‌ای است که فریدون عموزاده خلیلی آن را در سال 1381 با زمینه اجتماعی، فرهنگی و هنری راه‌ انداخت. در طول این سال‌ها چلچراغ سعی کرده است بسیاری از مطالب خود را از قالب طنز به مخاطب عرضه کند؛ خواه طنز تصویری و خواه طنز نوشتاری. استمرار بر این ژانر پرمخاطب، معرفی چهره‌هایی همچون امیرمهدی ژوله و نیما دهقانی بوده است. تمایلات اصلاح‌طلبی گردانندگان این نشریه باعث شده به نوعی این نشریه متعلق به نسل جوان دوم خردادی قلمداد شود. مراسم‌های یلدای چلچراغ که با حضور رئیس‌جمهور سابق کشور، سید محمد خاتمی برگزار می‌شد، این را به خوبی نشان می‌دهد. علاوه بر اینها، در مطالب چلچراغ، مطالب جدی بسیاری به چشم می‌خورد. به عبارت دیگر، نویسندگان این نشریه در صفحات مختلفی به بررسی مسائلی می‌پردازند که اگر قرار بود در روزنامه‌ای به آنها پرداخته شود، در صفحه اندیشه جای می‌گرفت. نکته بارز دیگر در نشریه چلچراغ تمرکز آن روی آسیب‌های اجتماعی است. چلچراغ در شماره‌های مختلف بر مسائلی مانند اعتیاد، دوجنسه‌ها و... پرداخته است که حساسیت این نشریه را نسبت به حوزه آسیب‌شناسی اجتماعی نشان می‌دهد. مسائل دانشجویی و دانشگاهی، همچنین همواره دغدغه جدی چلچراغی‌ها بوده است. از لحاظ طراحی و گرافیک، چلچراغ صفحه‌بندی ثابتی ندارد و استفاده از عکس چه از نظر کمی و چه از نظر کیفی به شکل مطلوب نیست. در عوض چلچراغ به وفور و به شکل مناسبی از کاریکاتور استفاده می‌کند که در راستای زمینه طنز نشریه هم تعریف می‌شود.

   نویسنده همشهری جوان را نشریه ای معرفی کرده که از سیاستف فراری است. نویسنده یاداور شده: 

  همشهری جوان یکی از مجلات گروه همشهری است. این نشریه از سال 1383 روی کیوسک آمده است. همشهری جوان از ابتدای کار خود سه تیم سردبیری را تجربه کرده؛ اگرچه در گروه نویسندگان آن تغییر عمده‌ای به‌وجود نیامده است. مهدی قنواتی، فریدالدین حداد عادل و سید جواد رسولی سه سردبیر همشهری جوان تاکنون بوده‌اند.

   یکی از مشخصه‌های اصلی این مجله یادداشت‌نویسی نویسندگان آن در ابتدای مجله است که در کمتر نشریه‌ای دیده می‌شود. مشخصه دیگر، استفاده محدود از زبان طنز در برخی صفحات مانند رویداد هفته است. مشخصه دیگر همشهری جوان، غیرسیاسی بودن آن است. نشریه تقریباً در هیچ دعوا و درگیری سیاسی وارد نمی‌شود و خود را منتقد هیچ‌کدام از سیاست‌ها و سیاسی‌ها نشان نمی‌دهد. البته در برخی از مناسبت‌ها مانند انتخابات سعی می‌کند به مسائل سیاسی البته با رعایت بی‌طرفی و محافظه‌کاری‌های خاص خود وارد شود. فضای کلی نشریه مذهبی است و البته سعی شده است این مذهبی‌ بودن به کلیشه‌های نشریات دینی مبتلا نشود. 

  همشهری جوان مانند چلچراغ نسبت به آسیب‌های اجتماعی توجه ویژه‌ای نشان می‌دهد و در برخی از شماره‌ها در چندین صفحه (پرونده) به این دسته از موضوعات توجه می‌شود. همهشری جوان نسبت به تهاجم حملات رسانه‌ای فرهنگی مانند فیلم 300 یا موضوع خلیج فارس به سرعت واکنش نشان می‌دهد و حتی در قالب ایجاد کمپین‌های اجتماعی به این موضوعات می‌پردازد. وجه ممیزه دیگر همشهری جوان، نقدهای جدی آن به عملکرد مسؤولان در حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی است؛ البته به‌طور کلی و عموماً بدون خطاب به فردی خاص. همشهری جوان به موضوع تاریخ اهمیت خاصی می‌دهد و در صفحات روزها به شکل مفصلی مناسبت‌های تاریخی را بررسی می‌کند. 

   همشهری جوان در قالب صفحاتی مانند «سبک زندگی» (در حال حاضر این صفحه کمرنگ شده است) و «پیشنهاد هفته» رویکرد مجلات «سبک زندگی» را پیش گرفته است اما در این راه به وارد نشدن در حوزه‌های تجملی و مسرفانه اصرار دارد. ویژگی قابل ذکر دیگر در این هفته‌نامه، اصرار به معرفی الگوهایی از جوانان ایرانی است که در عرصه‌های مختلف اجتماعی موفق شده‌اند و البته بدش نمی‌آید در این قالب از سازگاری دین و مدرنیته هم سخن بگوید. از نظر طراحی، نگاه همشهری جوان بیشتر از کاریکاتور روی تصویرسازی است و به شکل گسترده‌ای از عکس استفاده می‌کند.

  در ادامه این مطلب، همشهری جوان و چلچراغ با نشریات مشابه دیگر از حیث مخاطب، هدف و روش، ستاره‌محور بودن، ورود به حوزه نقد و طراحی مورد مقایسه قرار گرفته است.

 نوزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات از طریق سایتwww.prshop.ir و کیوسک‌های مطبوعاتی به فروش می‌رسد.