این نشریات دارای قطعی کوچک‌اند. از تیترهای درشت، عکس، رنگ و داستان‌های مصور استفاده فراوان می‌برند، به لحاظ محتوایی هم به حوزه‌هایی می‌پردازند که عمدتاً به حوادث، جنایت، عشق، ورزش و هنر مربوط می‌شود. در واقع این نشریات یک شهر فرهنگی هستند که طالع‌بینی و ورزش، فکاهی و... در آنها به چشم می‌خورد و عمدتاً از سبکی جنجالی و هیجانی در تنظیم مطالب استفاده می‌کنند تا از این طریق بتوانند مخاطبان بیشتری را جذب کنند. نشریات عامه‌پسند خوانندگانی دارند که از آنها تحت عنوان «فن‌ها» یا «هوادار» یاد می‌شود. این هواداران عمدتاً طالب موسیقی، رمان‌های عشقی و طنز هستند و از نظر سن، جنس و طبقه، ویژگی‌های خاص خود را دارند که از مخاطبان نشریات کیفی متمایزشان می‌کند. وی در مورد ویژگی‌های مخاطبان این نوع رسانه‌ها می‌گوید: تحقیقی که در این خصوص در ایران انجام شده نشان می‌دهد که مخاطبان این نشریات عمدتاً از طبقه جوان، مجرد، مرد و دارای سطح تحصیلات پایین‌اند. این نشریات خواننده مدارند، یعنی با پایین آوردن قیمت در صدد جذب مخاطب و سودآوری بیشتر هستند. در کل محتوای اینگونه نشریات مبتنی بر ذائقه و سلیقه طبقاتی از جامعه است که خیلی مایل به پرداختن به مسائل جدی و رویدادهای سیاسی نیستند. از طرفی دیگر، بر ساختاری فردگرا متکی‌اند. از همین روست که به چاپ زندگی هنرپیشه‌ها یا ورزشکارها توجه نشان می‌دهند و کمتر می‌توان در آنها ساختارهای گروهی را مشاهده کرد. بنابراین ستاره‌سازی در این نشریات جایگاه ویژه‌ای دارد و سبک روایی و داستان‌گونه دارند در حالی که روزنامه‌های وزین از لحن جدی و رسمی بهره می‌برند. 

این استاد دانشگاه در بخش دیگری از گفت‌وگوی خود با ماهنامه مدیریت ارتباطات، به تقسیم‌بندی نشریات عامه‌پسند پرداخته و می‌آورد: از نظر محتوا یک‌سری از نشریات عمدتاً در حوزه هنری فعالیت می‌کنند، مطالب مربوط به بازیگران سینما و تلویزیون یا دنیای موسیقی و فیلم را منتشر می‌کنند و برخی از آنها ممکن است ورزشی باشند و رشته‌هایی مانند زیبایی اندام، وزنه‌برداری یا فوتبال را پوشش دهند اما کمتر مشاهده شده که این نشریات در یک زمینه خاص منتشر شوند و بیشتر حالت تلفیقی دارند.

دکتر مهدیزاده، ورود برخی رسانه‌های عامه پسند به حریم خصوصی افراد را غیرقابل قبول دانسته و یادآور شده است: ورود به زندگی خصوصی افراد اصلاً پذیرفتنی نیست. باید یک‌سری اصول و معیارهای اخلاقی بر فعالیت این نشریات حاکم باشد. همچنان که در سطح جهانی، اصول اخلاقی در رابطه با روزنامه‌نگاری داریم به نوعی این اصول باید به این روزنامه‌ها هم تعمیم یابد. بالاخره آنها باید در یک چارچوب و مرام‌نامه اخلاقی فعالیت کنند و به بهانه جذابیت مرزهای اخلاقی را زیر پا نگذارند.

وی در این گفت‌وگو به سؤوالات دیگری هم در مورد کارکردهای رسانه‌های عامه‌پسند پاسخ داده که کتن کامل آن در ماهنامه شماره نوزدهم مدیریت ارتباطات منتشر شده است.