در اين شماره از ماهنامه مديريت ارتباطات براي نخستين بار دست‌خطي از مرحوم صابري خطاب به همكارانش در تحريريه منتشر شده است كه بيانگر ديدگاه‌هاي وي در مورد طنز است.

در بخشی از این دست‌نوشته، مرجوم صابری خطاب به همکاران خود گفته است: «انتقادی نوشتن ممکن است به حساب جرأت و جسارت گذاشته شود، اما «هنر» نیست. «طنز» در درجه اول  هنر است.... متاسفانه اخیرا بعضی آثار که چاپ می‌کنیم، فقط انتقاد است. اگر بین گل‌آقا و هر نشریه دیگر فرقی باشد، در همین طنز بودنش است....»در بخشي از اين ميزگرد دختر مرحوم صابري به خط قرمزهاي وي در انتشار مجله گل‌آقا اشاره كرده و گفته است:یكی از خط قرمزها این بود كه هیچ وقت عیبی كسی در طنز مطرح نشود. مثلاً اگر كسی معلولیتی یا مشكل خاصی داشت، هیچ‌وقت آقای صابری اجازه نمي‌داد در طنز به آن مشكل اشاره شود. ایشان اجازه نمی‌داد با اسم، قومیت و لهجه كسی شوخی شود. كاریكاتور روحانیت كشیده نمی‌شد و البته ایشان كاریكاتور شخصیت‌های مذهبی ادیان دیگر نظیر كشیش‌ها را هم كار نمی‌كرد. در ادامه اين نظرات، صفرزاده هم اشاره كرده است: علاوه بر این خطوط قرمز كه طنز آقای صابری را شكل می‌دادند، بحث هدف هم مطرح بود. طنز گل‌آقایی قصد براندازی نداشت و فقط قصد اصلاح داشت.در بخش ديگري از اين ميزگرد صابري به شكسته‌ شدن برخي از حريم‌ها در روزنامه‌هاي اصلاح‌طلب اشاره كرده و گفته است: مرحوم صابری در مقطعی به شدت در مقابل طنز نویسی برخی نشریات اصلاح‌طلب نیز موضع‌گیری كردند و نوشتند كه برخی حریم‌ها شكسته شده است و.... آقای صابری خطوط قرمزی داشت و بر همان مبنا، تندروی‌ها در فضای آن روز جامعه- اصلاحات- را مناسب نمی‌دانستند. در یك زمان همه چیز در حال شكسته شدن بود و در نهایت گذر پله به پله به سوی دموكراسی اتفاق نیفتاد.وي در مورد ابراهيم نبوي، طنزنويس روزنامه های اصلاح طلب در دولت های گذشته هم گفته است: شما در نظر بگیرید كه داور (ابراهیم نبوی) در كجا طنزنویس شد؟ همه می‌دانند كه ایشان در گل‌آقا طنزنویس شد. اگر از خود ایشان هم پرسیده شود كه چگونه طنزنویس شدی، خواهد گفت كه مشوقشان آقای صابری بوده است. اتفاقاً این وصله‌ها (كه ایشان نمی توانست ببیند كه كسانی خارج از چتر ایشان كاركنند) اصلاً به آقای صابری نمی‌چسبد، چون تقریباً طنزنویسی را نمی‌توانید نام ببرید كه طنز نویسی و كاریكاتور را از گل آقا شروع نكرده باشد. حالا شاید در طنزنویس‌های جوان امروز، معدود كسانی باشند كه از گل‌آقا شروع نكرده باشند اما در آن مقطع به جرأت میتوان گفت تقریباً همه طنزنویسان شاخص از گل‌آقا شروع كرده بودند. البته شما هم می‌بینید كسانی كه در آن مقطع تندروی كردند، الان معتقدند كه اشتباه كردند. بحث آقای صابری این بود كه طنزنویس نباید ابزار شود. ایشان می گفت طنزنویس یا كاریكاتوریست باید كاری را كه درست است انجام بدهد نه كاری كه خوشایند فلان جناح و فلان حزب باشد. صابري در مورد دلايل توقف انتشار گل‌آقا و اين نظر كه عده‌ای فكر می‌كنند كه لابی ایشان در قدرت ضعیف شده بود، چرا كه بالاخره با همین لابی توانسته بودند گل‌آقا را حفظ كنند گفته‌: من وارد این قضیه نمی‌شوم و هر كسی می‌تو‌اند نظر خاص خود را در این زمینه ابراز كند.صفرزاده، سردبیر ماهنامه گل‌آقا نيز در بخش ديگري از اين ميزگرد تیراژ هفته‌نامه گل‌آقا در زمان تعطیلی را 43 هزار نسخه اعلام كرده است.بيان ويژگي‌هاي طنز گل‌آقايي و خاطراتي از شخصيت‌هاي مختلف، پرداختن به دلايل تعطيلي اين هفته‌نامه در دوران اصلاحات و شايعات پيرامون آن، چرايي كاهش چشم‌گير طنز در وضعيت فعلي كشور و مطبوعات و ... از مواردي است كه در اين میزگرد مورد توجه قرار گرفته است.