این مدرس دانشگاه و عضو هیأت مدیره انجمن متخصصان روابط‌عمومی ایران معتقد است:بین کار روابط‌عمومی و کار روابط بین‌الملل‌ تفاوت وجود دارد. اینکه چرا وظایف آنها با هم در کار روابط‌عمومی‌ها آمده است، به نظر من یک خطاست و یک خطای تشکیلاتی و روشی هم هست. برای اینکه دو نوع کار متفاوتی است که فقط در روابطش با هم اشتراک دارند. وی با اشاره به اینکه روابط‌عمومی بین‌المللی ایران را باید وزارت خارجه انجام بدهد گفت: معتقدم اگر قرار است فقط بلیت و ویزایی تهیه بشود، این را به هر حال اداره خدمات هم می‌تواند انجام بدهد. از نظر کیفیت هم ما تا به حال در روابط‌عمومی‌ها چه کار کرده‌ایم؟ چه کارهای کیفی انجام داده‌ایم که روابط‌عمومی را به فلسفه روابط‌عمومی که فلسفه مردمداری است، نزدیک کنیم و به هدفش که ایجاد ارتباط است؟ به هر حال با استفاده از ابزارهایی که برای انجام آن داریم، برای مأموریتی که پاسخگویی است، چه کاری کرده‌ایم؟ در روابط‌عمومی‌ها چه کار می‌کنیم؟ واقعیتش این است که هیچ.

 وی در پاسخ به این پرسش که٬ ارزیابی شما از فعالیت روابط‌عمومی بین‌المللی ایران چیست؟ گفت:به نظر من خیلی قوی نبوده است. در کشورهای کمی روابط‌عمومی بین‌المللی با قدرت عمل می‌کند و چون این کار بودجه و هزینه بالایی دارد، سفارتخانه‌ها می‌توانند در این حوزه عمل کنند یا اگر به‌طور مشخص ما نیاز به اداره مشخص و مستقلی داریم، باید یک تجمیعی نسبت به آن صورت بگیرد. 

 مشروح گفت وگو با دکتر رسولی در هفتمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است