|
او در این گفتوگو با بیان اینکه از ابتدا میان ملی- مذهبیها و بازاریانی كه بعدها مؤتلفه را ایجاد كردند، فاصله وجود داشته است، گفت: عمده نزدیكی دو گروه به دوران زندان مربوط میشد ولی در بیرون از محیط زندان روابط چندان نزدیك نبود. البته با ملی و مذهبیها ارتباط داشتیم ولی روابط اینطور نبود كه بگوییم هیچ فاصلهای وجود نداشت.
وی در پاسخ به این موضوع که گفته میشود ملی-مذهبیها توسط امام انتخاب شده بودند، اظهار داشت: امام اینها را انتخاب نكرد. امام میگفتند هرگروهی برای حمایت میآید، باید مواضع خود را بهصورت كتبی و شفاف ارائه دهد. حالا مواضع چه باید باشد؟ امام میگفتند اول باید نفی رژیم سلطنت را بكنند. دوم، مبارزات در ایران را تأیید كنند و سوم، مواضع خودشان را بهصورت شفاف بیان كنند. این اتفاقها در پاریس رخ میداد. برگهها كه نوشته میشد، بنده مسؤول بودم كه خدمت حضرت امام ببرم. گاهی امام بر روی برخی از برگهها خط میكشید و میگفتند باید اینجاها اصلاح شود. برای ملی- مذهبیها هم همینطور است. امام بر روی برخی قسمتهای برگه بازرگان خط كشیدند. بازرگان هم گفت كه در این موارد باید با دوستان خود در ایران مشورت كند.
توکی بینا در مورد گروههای سیاسی بازار که در جریان انقلاب و حمایت از امام(ره) نقش مؤثری داشتند، گفت: وقتی امام وارد صحنه مبارزه شدند، دو گروه ایشان را حمایت میكردند؛ یك گروه شاگردان ایشان بودند، گروه دیگر هم سه گروه مذهبی در بازار بودند. ملی- مذهبیها هم بودند و یكسری كارها میكردند ولی تشكیلات گستردهای نبودند.
مشاور رئیسجمهور در امور اصناف در مورد نقش گروههای سیاسی بازار در ترور منصور گفت: در مورد ترور منصور در منزل آقای میرمحمد صادقی یك جلسهای گذاشتیم كه 18 ساعت طول كشید. در این جلسه قرار بود در مورد ماجرای ترور منصور تصمیمگیری شود. امام هم به تركیه تبعید شده بودند.
وی با بیان اینکه از میان افراد حاضر در آن جلسه تنها سه نفر باقی ماندهاند، اظهار داشت: شورای مركزی مؤتلفه همگی در جلسه بودند. مرحوم مطهری هم گفته بودند تا سه نفر از سران این حكومت از بین نرود، كاری پیش نمیرود. ما به این جمعبندی رسیدم كه چند نفر مفسد فیالارض هستند. یكی، نصیری ساواك و دیگری منصور كه لایحه كاپیتولاسیون را تصویب كرده بود.
وی از خودش، حبیبالله عسگراولادی، مهدی عراقی، مهدی شفیق، صادق امانی، صادق اسلامی، شهید لاجوردی، مدرسی، مهدی بهادران، علاءالدین میرمحمد صادقی، علی حبیباللهیان و محمود میرفندرسكی بهعنوان 12 نفری نام برد که در جلسه تصمیمگیری برای ترور منصور شرکت داشتند.
توکلی بینا در پاسخ به اینکه «گفته میشود شما برای اجرای تصمیم ترور منصور استخاره كردید و نتیجه هم «بد» آمده بود. درست است؟»، توضیح داد: ما هیچ استخارهای نكردیم. اصلاً به استخاره در این موارد اعتقاد نداشتیم. ما مشورت كردیم ولی استخاره نكردیم. در ابتدای بهمنماه محمد بخارایی باید اقدام به اعدام منصور میكرد. قرار بود شهید بخارایی نامهای در دست بگیرد و به بهانه نامه جلو برود و سپس با اسلحه كمری منصور را ترور كند. تا این بخش كار خوب پیش میرفت ولی هنگام فرار متأسفانه بخارایی روی زمین لیز میخورد و دستگیر میشود. شهید بخارایی یك دنیا شجاعت داشت و با اتكاء به این شجاعت جلو رفته بود. در بازجوییها به او گفته بودند چرا به حنجره منصور شكلیك كردی؟ او جواب داده بود قصد داشته حنجره كسی را که به رهبر و مرجع ما اهانت كرد را خاموش كند.
وی در خصوص مجوز شرعی ترور نیز گفت: آقاسیدتقی خاموشی خدمت آقای میلانی رفته بودند و از ایشان مجوز شرعی گرفتند. اكثر ما درس حوزه خوانده بودیم ولی مجوز گرفتیم كه بعدها نگویند عدهای جوان بدون مشورت و مجوز اقدام به ترور كردند.
منبع: شماره ششم ماهنامه مدیریت ارتباطات
|