ماهنامه مدیریت ارتباطات در شماره هشتم خود پرونده‌ای را در مورد گرافیک مذهبی و عناصر ارتباطی آن با افکار مذهبی جامعه منتشر کرده است.
فرزاد ادیبی، طراح گرافیک در گفتگو با ماهنامه مدیریت ارتباطات در خصوص ماهیت «گرافیک مذهبی» گفته است: پیام‌های بیشتر ادیان مبتنی بر راستی و درستی و همه ویژگی‌های نیک بشری است که هرگز کهنه نمی‌شوند که برای ابراز این پیام‌ها و اصلاح کژی‌ها می‌توان از هنر گرافیک بهره برد.
وی ادامه داد: در هنر گرافیک سبک‌ها، شیوه‌ها و بالاخره تکنیک‌هایی در اجرا وجود دارد که برای بیان هر موضوعی می‌توان زبانی متناسب با آن را برگزید. به اعتقاد بنده، دین و مذهب را از دو زاویه می‌توان نگریست: یکی آموزه‌های فرازمانی و فرامکانی ادیان است که هرگز قالب‌مند نیستند و متعلق به همه بشریتند، همچون دادگری و ستم‌ستیزی، آزادگی، مهرورزی و... و دومین زاویه نگرش به دین، انگاره‌های تاریخی، آرکائیک و گاه نائیف (بدوی) است که هنر گرافیک برای بیان ساختارگرایانه هر دو این نگرش‌ها تواناست که البته ناتوانی برخی طراحان در انتقال درست این مفاهیم در پیام، محتوا و ساختار را نباید ضعف هنر گرافیک انگاشت.
وی با انتقاد از برخی کارهای نه‌چندان مطلوبی که در این عرصه به بهانه متناسب بودن با سطح سلایق عمومی صورت می‌گیرد، تصریح کرد: برای ارتباط و قابل فهم بودن هنر برای توده مردم، لازم است با تدبیر و تلاش، سطح آگاهی و سلیقه مردم را بالا ببریم، نه خود را تا سطح سلیقه عوام پایین بیاوریم.
ادیبی در بخش دیگری از سخنان خود در مورد دلایل شمایل‌نگاری گفت: مخاطب عام با طبیعت‌گرایی (ناتورالیسم) بیش از هنر انتزاعی (ابستره) ارتباط برقرار می‌کند ولی شمایل‌ها نه مستند هستند و نه از نظر هنر گرافیک عیار بالایی دارند. این آثار با زبان ادبی قدیس‌ها را می‌ستایند اما با زبان هنری، نازل و ناسزایند. از سوی دیگر، همین مخاطب عام با نوشتار اعم از تایپوگرافی، خوشنویسی و... ارتباطی آیینی برقرار می‌کند که گاه از مرز ادعیه و تعاویذ می‌گذرد و با رسیدن به اعداد، طلسم‌ها و نوشته‌های سحرآمیز به خرافه هم می‌رسد.
وی در ادامه درخواست کرد طراح گرافیک، هیأت انتخاب و داوری و در نهایت شورای سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی جشنواره‌ها و سوگواره‌ها و کلاً نمایشگاه‌ها به این جزئیات توجه ویژه کنند و همیشه به بالابردن سطح بینش و سلیقه توده مردم بیندیشند.